Poems in Tagalog

Poems written in Tagalog are more than just a few words put together to form lengthy literature pieces; the Tagalog language is a huge part of Philippine history. The language signifies the true heritage of Filipinos. Even though English is becoming ever more popular and the influence of Spanish, Tagalog will live on through Philippine literature and education.

What is Tagalog?

Tagalog is a Austronesian language and is the primary langauge of approximately 24 million people, making it the 39th most popular language spoken in the world today. However, Tagalog is the basis of the Filipino language, which is the primary language of the Philippines and is spoken by 25 million people. The language is closely related to Indonesian, Malay, Javanese, Paiwan, Cham, and Tetum.



source:
http://www.ethnologue.com/ethno_docs/distribution.asp?by=size

The History of Tagalog

Tagalog: Then and Now

The word “Tagalog” comes from the word “tagailog” which means “native of the river.” However, the Tagalogs, are actually from Northeastern Mindanao or Eastern Visayas.

The first written record of the language is in 900 and uses only fragments of the language sprinkled with Malay, Sanskirt, and Javanese. The first book written entirely in Tagalog is Doctrina Cristiana (Christian Doctrine) of 1593. Throughout the Spanish occupation, many translations and dictionaries of the language were made, starting with Vocabulario de la Lengua Tagala by Pedro de San Buenaventura in 1613. The dictionaries helped cement the language into world history.

In 1935, the Philippines was granted Commonwealth status and begun preparation for Independence from the United States. This pushed the country into selecting a national language. In 1937, Tagalog was chosen as the basis for the new language, then known as Pilipino. However, the Pilipino language did not spread passed non-Tagalogs. So in 1971, the language changed names to Filipino and in 1987, it was named a national language of the Philippines. The revisions in 1971 and 1987 also included some changes to the language to help incorporate the other countries languages.



sources:
http://wika.pbworks.com/Kasaysayan
http://www.informaworld.com/smpp/title~content=t794297829~db=all

Do you speak Tagalog?

  Show the poll results

Bayan Ko

by José Corazón de Jesús

Ang bayan kong Pilipinas
Lupain ng ginto’t bulaklak
Pag-ibig na sa kanyang palad
Nag-alay ng ganda’t dilag.

At sa kanyang yumi at ganda
Dayuhan ay nahalina
Bayan ko, binihag ka
Nasadlak sa dusa.

Ibon mang may layang lumipad
kulungin mo at umiiyak
Bayan pa kayang sakdal dilag
Ang di magnasang makaalpas!

Pilipinas kong minumutya
Pugad ng luha ko’t dalita
Aking adhika,
Makita kang sakdal laya.

Ang Kanyang Mga Mata

by Clodualdo del Mundo

Dalawang bituing
kumikislap-kislap
sa gitna
ng dilim. . .

Tambal ng aliw
na sasayaw-sayaw
sa tuwing ako’y
naninimdim. . .
Bukang-liwayway
ng isang pagsintang
walang maliw!

Takipsilim
ng isang pusong
di magtataksil!

Ang Matampuhin

by Lope K. Santos

Damong makahiya na munting masanggi’y
nangunguyumpis na’t buong nakikimi,
matalsikan lamang hamog na konti’t
halik ng amiha’y mabigla sa dampi
mga kinaliskis na daho’y tutupi’t
tila na totoong lanta na’t uns’yami.

Mutyang balintataw ng buwang maningning
sa salang mabiro ng masayang hangi’y
pipikit na agad sa likod ng dilim,
panakaw-nakaw na sa lupa’y titingin,
sa tanaw ng ulap at ng panganorin.

Malinaw na batis ng mahinhing bukal
na napalalabo ng bahagyang ulan,
kahit dahong tuyo na malaglag lamang
ay nagdaramdam nang tila nasugatan;
isang munting batong sa kanya’y magalaw
ay dumaraing na at natitigilan.

Matingkad na kulay ng mayuming sutlang
kay-sarap damitin at napakagara,
munting mapatakan ng hamog o luha,
ay natulukot na’t agad namumutla;
salang malibangan sa taguang sadya’ y
pinamamahayan ng ipis at tanga.

Kalapating puting may batik sa pakpak,
munting makalaya’y malayo ang lipad;
habang masagana sa sariling pugad,
ay napakaamo at di lumalayas;
nguni, pag sa palay ay minsang manalat,
sa may-alagad man ay nagmamailap.

Oh, Pusong tampuhin! Ang langit ng buhay
ay wala sa pusong laging mapagdamdam;
hindi nagluluwat ang kapayapaang
mamahay sa palad na hubad sa lumbay;
lalo sa pag-irog, ang tampo’y di bagay
kaning maya’t-maya at, nakamamatay!

Dahil Sa Pag-ibig

by Iñigo Ed. Regalado

KAHAPON…
Sa tingin ko’y tila pawang kalumbayan
ang inihahandog ng lahat ng bagay,
pati ng mabangong mga bulaklakan
ay putos ng luksa at pugad ng panglaw;
akala ko tuloy itong Daigdigan
ay isang mallit na libingan lamang.
Mangyari, Kahapon
ang dulot mo’y lason.

NGAYON…
Sa mga mata ko ay pawang ligaya
ang inihahandog ng bawa’t makita,
pati ng libingang malayo’t ulila
wari’y halamanang pugad ng ginhawa;
sa aking akala’y tila maliit pa
itong Daigdigan sa aking panata.
Papaano, Ngayo’y
nagwagi ang layon.

BUKAS…
Sino baga kaya ang makatatatap
ng magiging guhit nitong ating palad?
Ang buhay ng tao ay lunday sa dagat
na inaamihan at hinahabagat;
itong Daigdigan ay isang palanas
na nabibinhian ng lungkot at galak.
Bukas! Ang pag-asa’y
mahirap mataya…

Sa Tabi ng Dagat

by Ildefonso Santos

Marahang-marahang
manaog ka, Irog, at kata’y lalakad,
maglulunoy katang
payapang-payapa sa tabi ng dagat;
di na kailangang
sapnan pa ang paang binalat-sibuyas,
ang daliring garing
at sakong na wari’y kinuyom na rosas!
Manunulay kata,
habang maaga pa, sa isang pilapil
na nalalatagan
ng damong may luha ng mga bituin;
patiyad na tayo
ay maghahabulang simbilis ng hangin,
nguni’t walang ingay,
hangganq sa sumapit sa tiping buhangin…
Pagdating sa tubig,
mapapaurong kang parang nanginigmi,
gaganyakin kata
sa nangaroroong mga lamang-lati:
doon ay may tahong,
talaba’t halaang kabigha-bighani,
hindi kaya natin
mapuno ang buslo bago tumanghali?
Pagdadapit-hapon
kata’y magbabalik sa pinanggalingan,
sugatan ang paa
at sunog ang balat sa sikat ng araw…
Talagang ganoon:
Sa dagat man, irog, ng kaligayahan,
lahat, pati puso
ay naaagnas ding marahang-marahan…

Ang Awit ni Maria Clara

by José Rizal

Kay tamis ng oras sa sariling bayan,
Kaibigan lahat ang abot ng araw,
At sampu ng simoy sa parang ay buhay,
Aliw ng panimdim pati kamatayan.

Maalab na halik ang nagsaliw-saliw
Sa labi ng inang mahal, pagkagising;
Ang pita ng bisig as siya’y yapusin,
Pati mga mata’y ngumgiti mandin.

Kung dahil sa bayan, kay tamis mamatay,
Doon sa kasuyo ang abot ng araw;
Kamatayan pati ng simoy sa parang
Sa walang pag-ibig, ni ina, ng Bayan.

Show "The Best Tagalog Poems" some love

This module only appears with actual data when viewed on a live lens. The favorite and lensroll options will appear on a live lens if the viewer is a member of Squidoo and logged in.

Add this to your lens

More Poetry

Poem of Quotes
Poetry and quotations from many authors.
Francisco Balagtas
An amazing Filipino author and poet.

Who is your favorite Tagalog Author?

See all comments

Advertisement

You may also like...

  • Poems About Birds

    Poems About Birds

    Birds are fascinating and I love poetry. This lens brings the two together . . . .


    Gliding on air streams,
    travel forever upwards,
    on top of...

  • Poems About Cats

    Poems About Cats

    The reason for this page is simple. I love poetry and I love cats. Many poets have written about our feline friends and some are presented here...

  • Diving Into the Wreck Analysis

    Diving Into the Wreck Analysis

    Here I share a complete explication of the poem Diving Into the Wreck by Adrienne Rich. It is a complex tale of a woman's journey in a male dominated...

Lens of the Day

Fall Photography Tips

Fall is one of my favorite times of year to get out and take pictures. I love its colors and the harvest...

Advertisement

Read more poetry 

Loading

More on The Philippines 

Loading

Make your page on Squidoo!

Get started