Een stadsspel in Mechelen...
Odilon Petrus Sinjoors (1881-1929) was een gerespecteerd archeoloog en heemkundige uit Mechelen, gefascineerd door de legende van 't Opsinjoorke aan wie hij - mogelijk - zijn naam te danken had. Tot zijn verbijstering merkte hij dat de verschrikkingen van de Grote Oorlog zijn stadsgenoten niet meteen hadden bekeerd tot betere mensen. De Spaanse Griep maakte in 1919 heel wat slachtoffers, vooral onder het arme en ondervoede volk. Zijn rechtvaardigheidsgevoel kwam tegen zoveel onrecht in opstand. Onder wat nauwelijks een schuilnaam mocht worden geheten - hij noemde zich 'Opsinjoorke' - kwam O.P. Sinjoors als een moderne Robin Hood in actie. Hij zou stelen van de rijken en de buit verdelen onder de armen...
Gedurende de 'roaring twenties' groeide 'Opsinjoorke' uit tot de grootste dief en inbreker die Mechelen ooit gekend heeft. De beruchte gentleman-gangster bleek onvatbaar te zijn en bleef de politie voor steeds nieuwe raadsels stellen. Omtrent zijn identiteit tastten de gerechtelijke instanties volkomen in het duister. Nadat Odilon Sinjoors op 17 februari 1929 schielijk was overleden ten gevolge van een hartstilstand, staakte het criminele Opsinjoorke eveneens al zijn activiteiten - maar nog steeds was er niemand die een verband legde tussen de sympathieke schelm en de weliswaar excentrieke, maar alom gerespecteerde archeoloog en heemkundige. Het testament van Odilon Sinjoors bracht daar verandering in. Het was geheel en al opgesteld in de lijn van zijn toch wat zonderlinge levenswandel en het bevatte 'een addendum', in de vorm van een bruine omslag, die pas op de eerstvolgende eerste april geopend en bekend gemaakt mocht worden.
Toen de 'buitengewone' clausule op 1 april 1929 inderdaad werd nagevolgd en de omslag werd ontsloten, bleek die niet alleen een vrij omvangrijk dossier, maar ook dit tegelijk mysterieuze en schokkende briefje te bevatten:
"Ondergetekende Odilon Sinjoors verklaart hierbij dat hij en niemand anders weet waar zich de nog niet onder de armen van Mechelen verdeelde Buit van Opsinjoorke bevindt. Deze 'schat' zal te beurt vallen aan hij of zij die ze verdient!"
Sinds 1 april 1929 zijn tientallen onderzoekers, schattenjagers, amateur-detectives en speurneuzen, met de elementen uit het dossier in de hand, op zoek gegaan naar het door Opsinjoorke bij elkaar gestolen Fortuin van Mechelen - maar blijkbaar heeft tot dusver niemand de schat verdiend. Vandaar dat wij nu voor het eerst een grootscheepse en georganiseerde poging ondernemen om de Buit van Opsinjoorke alsnog op te sporen, door de documenten aangetroffen in de nalatenschap van Odilon Sinjoors ook voor het eerst ter beschikking te stellen van een zo breed mogelijk publiek.
Dat het Fortuin u eindelijk moge toelachen!
Patrick Bernauw & Luc Borms,
Executeurs Testamentair
Gedurende de 'roaring twenties' groeide 'Opsinjoorke' uit tot de grootste dief en inbreker die Mechelen ooit gekend heeft. De beruchte gentleman-gangster bleek onvatbaar te zijn en bleef de politie voor steeds nieuwe raadsels stellen. Omtrent zijn identiteit tastten de gerechtelijke instanties volkomen in het duister. Nadat Odilon Sinjoors op 17 februari 1929 schielijk was overleden ten gevolge van een hartstilstand, staakte het criminele Opsinjoorke eveneens al zijn activiteiten - maar nog steeds was er niemand die een verband legde tussen de sympathieke schelm en de weliswaar excentrieke, maar alom gerespecteerde archeoloog en heemkundige. Het testament van Odilon Sinjoors bracht daar verandering in. Het was geheel en al opgesteld in de lijn van zijn toch wat zonderlinge levenswandel en het bevatte 'een addendum', in de vorm van een bruine omslag, die pas op de eerstvolgende eerste april geopend en bekend gemaakt mocht worden.
Toen de 'buitengewone' clausule op 1 april 1929 inderdaad werd nagevolgd en de omslag werd ontsloten, bleek die niet alleen een vrij omvangrijk dossier, maar ook dit tegelijk mysterieuze en schokkende briefje te bevatten:
"Ondergetekende Odilon Sinjoors verklaart hierbij dat hij en niemand anders weet waar zich de nog niet onder de armen van Mechelen verdeelde Buit van Opsinjoorke bevindt. Deze 'schat' zal te beurt vallen aan hij of zij die ze verdient!"
Sinds 1 april 1929 zijn tientallen onderzoekers, schattenjagers, amateur-detectives en speurneuzen, met de elementen uit het dossier in de hand, op zoek gegaan naar het door Opsinjoorke bij elkaar gestolen Fortuin van Mechelen - maar blijkbaar heeft tot dusver niemand de schat verdiend. Vandaar dat wij nu voor het eerst een grootscheepse en georganiseerde poging ondernemen om de Buit van Opsinjoorke alsnog op te sporen, door de documenten aangetroffen in de nalatenschap van Odilon Sinjoors ook voor het eerst ter beschikking te stellen van een zo breed mogelijk publiek.
Dat het Fortuin u eindelijk moge toelachen!
Patrick Bernauw & Luc Borms,
Executeurs Testamentair
Here's my favorite link:
Bestel hier het draaiboek en programmaboek van het stadsspel "Op het Spoor van Opsinjoor"!
De legende van Opsinjoorke
Het legendarische Opsinjoorke is al eeuwenlang een ware beroemdheid in de Nederlanden. De naam doet vermoeden dat de 'smijtpop' uit Antwerpen afkomstig zou zijn, maar niets is minder waar. De pop werd in de Mechelse praalstoeten en ommegangen met een doek in de hoogte geworpen en daarna weer opgevangen. Deze traditie is zo goed als zeker van Spaanse oorsprong; in Spanje heet de pop El Pelele. In het Prado van Madrid hangt er trouwens een gelijknamig werk van Goya dat enkele dames voorstelt die een man in de lucht werpen. Opsinjoorke symboliseert dan ook de ontrouwe echtgenoot en de eeuwige dronkelap die zijn eega afranselt wanneer zij zich beklaagt over zijn gedrag, en vervolgens als straf door de buren in een laken door de straten wordt meegetroond en omhoog geworpen.Uit oorkonden die bewaard worden in het Mechels stadsarchief, blijkt dat Opsinjoorke door ene Valentijn van Landscroon in 1647 uit hout werd gesneden. Hij kreeg eerst de naam 'Sotscop', vervolgens werd hij 'Vuilen Bras', 'Vuilen Bruidegom' en 'Vuilen Bruid' genoemd. In 1775 kreeg hij dan eindelijk zijn definitieve naam: 'Opsinjoorke'. En dat kwam zo...
De Mechelse praalstoeten lokten steeds erg veel volk naar de gewezen hoofdstad der Nederlanden, en daar kwam nogal eens hommeles van. Toen de ommegang van 4 juli 1775 ter hoogte van de Sint Katelijnestraat gekomen was, viel de 'Vuilen Bruid' naast het doek. Een zekere Jacobus De Leeuw uit Antwerpen, stak zijn armen uit om zijn hoofd te beschermen tegen de pop, en werd ervan beschuldigd de 'Vuilen Bruid' te willen roven. Mechelen en Antwerpen waren al eeuwenlang rivalen en de wederzijdse schimpscheuten waren niet uit de lucht, en al helemaal niet sinds de Sinjoren de Mechelaars voortdurend belachelijk maakten met het voorval van de 'Maneblusserij'. Sinjoren waren, met andere woorden, sowieso verdachte sujetten. En dus ranselden de Mechelaars deze arme Sinjoor duchtig af. Jacobus werd ook in de gevangenis geworpen, maar hij wist te ontsnappen en keerde terug naar de Scheldestad, 'van hoofd tot voeten onder het bloed'.
Jacobus stuurde een protestbrief naar het Mechelse stadsbestuur, waarvan ook nog steeds een kopie in de archieven wordt bewaard, en waarin hij zijn onschuld benadrukte en zijn hoed en wandelstok terugvroeg. Of hij die ook daadwerkelijk terug heeft gekregen, weten we niet... maar vanaf dat ogenblik veranderden de Mechelaars de naam van hun smijtpop wel in 'Opsinjoorke', als een schimpscheut op hun eeuwige rivalen. Uit vrees voor wraak werd de pop wel goed bewaakt en veilig weggeborgen in een koffer in het Hof van Busleyden.
Op 7 december 1949 stond Mechelen evenwel in rep en roer, want Opsinjoorke was ontvoerd. Antwerpse studenten waren erin geslaagd het stedelijk museum binnen te dringen en waren met pop en koffer aan de haal gegaan. Tot grote vreugde van de Maneblussers werd Opsinjoorke op 7 januari 1950 terug naar Mechelen gebracht. De 'popnappers' werden voor de rechtbank gedaagd, maar vrijgesproken. In 1971 werd Opsinjoorke opnieuw gestolen, maar gelukkig enkele dagen later reeds teruggevonden op de binnenkoer van de Mechelse gevangenis.
Stadsspelen
Fetching RSS feed... please stand byby PatrickBernauw
Patrick Bernauw werd geboren op 15 april 1962, woont sindsdien in Erembodegem, is sinds 1984 getrouwd met Elke en heeft sinds 1990 een dochter, Ineke.... (more)
Explore related pages
Patrick Bernauw Online- Online schrijven en publiceren is, wat mij betreft, de Toekomst. Het wereldwijde...
De Spoken van Brugge- In Brugge bevindt zich een echt spookhuis, waar in de loop der tijden een reeks...
Syntra e-commerce cursus- Dit is een pagina ter ondersteuning van de e-commerce cursus te Syntra AB Mechel...
De 13 Werken van Lange Wapper- Een dief die vooral tijdens de jaren twintig van de vorige eeuw actief was, liet...
- De Spoken van Brugge
- In Brugge bevindt zich een echt spookhuis, waar in de loop der tijden een reeks...
Memoires van Heer Halewijn- De map, getiteld Memoires van Heer Halewijn, bevattende een typoscript en divers...
